Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/8706 K.2013/742

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 21.00 sıralarında ehliyetsiz sanığın sevk ve idaresindeki ... ile köy yolu ayrımında dönüş yapmak için hatalı manevra yaparak direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda, yol kenarında yürüyen küçük mağdur ...'ye çarparak, hayati fonksiyonlarını ağır 4. derecede etkileyen sol femur kırığı oluşacak biçimde yaralanmasına neden olduğu olayda.

30.07.2007 tarihli olay tutanağı ile sanığın ve eşi ...'ın kollukta alınan ifadelerine göre, sanığın ... kullanmayı bilmediği ve eşinin gözetiminde ve meskûn mahal sınırları içinde öğrenmeye çalıştığı dikkate alınarak, bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleştiğinin gözetilmemesi, ayrıca; bir kişinin nitelikli şekilde yaralandığı kazada, tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın tam kusurlu olmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmolunan temel cezada 5237 sayılı TCK'nın 89/2b maddesi uyarınca ½ artırım yapılması yerine, 1 kat artırım yapılarak fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında adli gün birimi üzerinden hükmedilen cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 52. maddeye göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ve sonuç 150 adli gün sayısının 300 olarak yanlış yazılması,

3- Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, taksit aralığının ve taksit miktarının eşit olacağının belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. bendinde yer alan “1 kat artırılarak sanığın 180 tam gün” ibaresinin “1/2 artırılarak sanığın 135 tam gün” ve 3. bendindeki “150 tam gün” ibaresinin “112 tam gün gün”, 4. bendinin 1. satırında yer alan “300” ibaresinin “112,