KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/9140 E., 2013/2133 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52/2. maddeleri gereğincemahkumiyet.
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Elektronik ortamda alınan sanığa ait nüfus ve sabıka kaydının yetkili memur imzasını içermediği görülmüş ise de, temyiz aşamasında sanığın sabıka ve nüfus kaydının onaylı ve imzalanmış birer sureti UYAP'tan alınıp dosya içine konulduğundan tebliğnamedeki bozma öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, eksik inceleme yapıldığına, asli kusurlu olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve adli para cezasının taksitlendirilmesi gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Hükmün gerekçesinde sanığa alt sınırdan adli para cezası tayin edildiği belirtildiği halde, hüküm fıkrasında alt sınır aşılarak ceza tayin edilerek gerekçe ile hüküm arasında karışıklığa neden olunması,
2- Mağdur ... için, baro tarafından görevlendirilen vekile ödenecek ücretin sanıktan alınarak hazineye irat kaydına karar verilmesi yerine tarifeye göre hesap edilen vekalet ücretinin mağdur vekiline ödenmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün temel cezanın belirlendiği (1) numaralı bendinden “120 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “90 gün”.
(2) numaralı bendinden “180 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “135 gün” (3) numaralı bendinden “150 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “112 gün”.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/9140, K. 2013/2133, 24 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama