Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/9179 K.2013/3177

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; meskun mahal sınırları içinde kullandığı aracı ile kontrolsüz bir şekilde geri manevra yaparak, kavşak başında, kurallara uygun olarak geçmekte olan yayaya çarparak kazaya neden olan sanığın asli ve tam kusurlu olduğu tespit edildiği halde, temel cezası belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütler de gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, eksik inceleme yapıldığına, tam kusurlu olmadığına, yol içinde yürüyen ölenin de kusurlu olduğuna, kaza ile ölüm arasında illiyet bağı olmadığına, ölenin kanser hastası olduğu için kazadan bir ay sonra vefat ettiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşüne gerekçeli kararda yer verilmemiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 230/1-a maddesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerekirken, soyut “yasal şartlar oluşmadığı” şeklindeki ifade ile ve bu maddelerin neden uygulanmadığı gerekçelendirilmeden hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı davranılması,