Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/9287 K.2012/8669

2- Katılan sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52/2, 52/4 ile 179/2 yollamasıyla 179/3, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanık ...'nın mahkumiyetine, taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler, katılan ... vekili ile katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ... vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suç açısından taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Katılan sanık ... müdafinin adı geçen sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,

suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından 500 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

3- Katılan sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğine göre, sanık ile katılan arasında uzlaşmanın gerçekleşmeyip sanığın gerek hazırlıkta gerekse de kovuşturma aşamasında uzlaşmadan faydalanmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye ve kazaya elektrik direğinin neden olduğuna; katılan vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

110 promil alkollü şekilde ve tam kusurlu olarak karşı şeritten gelen araca çarpmak suretiyle kazaya neden olan sanığın eyleminde bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu ve 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması sureti ile hüküm kurulması gerekirken, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması sureti ile eksik ceza tayini,