Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/9709 K.2012/5874

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, sanıkları cezalandırmayı gerektirecek kesin delil bulunmadığına, bilinçli taksirin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece lehe kanun değerlendirmesi yapılırken, taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK' nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği ve anılan Kanunun yüklenen suç için sadece hapis cezası yaptırımı getirdiği gözetilmeksizin, her iki Kanuna göre de aynı süre hapis cezası ile cezalandırılacakları sonucuna varılarak, kısıtlılık halini düzenleyen 5237 sayılı TCK' nın 53. maddesinin uygulanacağından ve bu durumun aleyhe sonuç doğuracağından bahisle 765 sayılı TCK' nın daha lehe olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

gerekçeleri baki kalmak kaydıyla sanıklar hakkında 765 sayılı TCK'ya göre yapılan uygulama ile 6. parağraftaki yasa karşılaştırmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması ve yerine “sanıkların eylemlerine uyan ve lehlerine olan 5237 sayılı TCK' nın 85/2 maddesi uyarınca mahkemenin kararı gibi 5 yıl hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, verilen ceza bilinçli taksir nedeniyle 5237 sayılı TCK' nın 22/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırılarak sanıkların 6 yıl 8 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına,