Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/980 K.2012/21904

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tam kusurlu olarak mağdurlardan birinin hayat fonksiyonlarını ağır 4. derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına, diğer mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmalarına sebebiyet verdiği kabul edildiği halde, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yönetimindeki otomobille seyir halindeyken, trafik kurallarını dikkate almayarak, ışık kontrollü kavşakta kırmızı ışıkta geçmek suretiyle kazaya sebebiyet veren sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin eksik incelemeyle hüküm verildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine; ancak,

5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca, cezası ertelenen sanık hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere ve mahkum olunan ceza süresinden az olmayacak şekilde denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,