Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/9887 K.2013/9724

2-Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmünaçıklanmasının geri bırakılması

Taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, sanık ... hakkında hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması, sanık ... hakkında hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara itiraz edilebileceğinden, sanık müdafii tarafından verilen temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilip, bu konuda merciince değerlendirme yapılmak üzere dosyanın 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca isteme uygun olarak İNCELENMEKSİZİN MAHALLİNE İADESİNE,

2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz istemine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

a)Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının ve paraya çevirme sırasında TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi;

b)Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden hükmolunan yargılama giderlerinin sanıklardan müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar