Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/9995 K.2013/1531

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın otomobil ile bölünmüş tek yönlü yolda seyri sırasında, önünde oluşan su birikintisinden sola manevra ile kaçışı sırasında, solundan aynı istikamete seyreden mağdurun içinde bulunduğu aracın sağ arka yan kısmına çarpması sonucu mağdurun yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın kusurlu olduğu oluş itibariyle belirlendiğinden ve kusur belirlemesinin bizzat hâkimin takdirinde bulunduğu nazara alınarak tebliğnamedeki (1) numaralı;

10.03.2009 tarihli uyap ortamından alınan sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydında yetkili memurun imzası bulunmuyor ise de, dosyada bulunan kayıt örneğinin sahteliğine dair bir iddianın olmadığı, ayrıca temyiz incelemesi aşamasında sanığın nüfus ve adli sicil kaydı alınıp dosya içine konulduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki (2) numaralı bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı, olay sonucu bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari haddin üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,