KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/10223 E., 2014/6525 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 50/6 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının, keza adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/2-3 ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,
2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine TCK'nın 50/6. maddesinin tedbirlerle sınırlı olduğunun gözetilmeksizin, TCK'nın 50/6 maddesi uyarınca ihtarata karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. bendinde “50/1-a maddesi uyarınca” ibaresinden sonra gelmek üzere hükme “50 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin, 5. bendinde cümle sonuna “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/10223, K. 2014/6525, 17 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama