Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/10416 K.2014/6317

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesine, katılanlar vekilinin lehe hükümlerin uygulanmaması ile üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanunun 50/1-a maddesi ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve sanık hakkında belirlenen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3- Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezası, TCK’nın 50/1-a-4. ve 52/2. maddeleri gereğince 18.200 TL adli para cezası olarak hesaplanması gerekirken maddi hata sonucu 18.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup,sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,