Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/11040 K.2013/12119

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Niğde 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/11/2008 tarihli ve 2008/1172 esas, 2008/1409 sayılı kararını müteakip sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanması yönünde bildirimde bulunulması üzerine dosya yeniden ele alınarak,

sanık hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi yollaması ile 179/2, 62, 50/1, 52/2 ve 50/3. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/4. maddesi gereğince adlî para cezasının 2 eşit taksit halinde sanıktan tahsiline ilişkin, Niğde 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/11/2012 tarihli ve 2012/276 esas, 2012/599 sayılı dosya kapsamına göre,

sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının sanıktan iki eşit taksit halinde tahsiline karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinde yer alan "Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz" şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak adlî para cezasının iki eşit taksit halinde sanıktan tahsiline ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 05/03/2013 gün ve 94660652-105-51-1206-2013/3757/15474 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2013 tarih ve 2013/91047 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Niğde 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.11.2012 tarih ve 2012/276 esas, 2012/599 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/4 maddesinde yer alan “Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz” şeklindeki hükme rağmen, adli para cezasının birer ay vade ile 2 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi hukuka aykırı ise de, olağanüstü bir kanun yolu olarak yasada yer alan “Kanun Yararına Bozma” talebine konu hukuka aykırılıkların önemli nitelikte hukuka aykırılıklar olması gerektiği, her türlü hukuka aykırılığın bu yolla denetlenemeyeceği,