Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/11222 K.2013/30286

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki ticari ... ile meskun mahalde tali yoldan ana yola çıkmak için kavşak başına geldiğinde, aracın ön kısmının yola taşması sonucu, ana yoldan giden araçların kendisine çarpabileceğini düşünerek geri gelmeye çalıştığı esnada arkasında bulunan yayaya çarparak taksirle yaralama suçunu işlemekten ibaret eyleminde, gerçekleşen netice öngörülebilir ise de, fail tarafından öngörülmüş olmasına karşın, failin şansına veya başka etkenlere güvenerek hareketini sürdürdüğüne ilişkin herhangi bir bilgi ve belirleme bulunmadığı nazara alınmaksızın, eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/3 maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de; 1) 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/2-b.maddesinden sonra uygulanması,

2) Tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında, temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,