Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/11263 K.2014/11233

2- Sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 63CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması. 3-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4,1-a, 52/4,50/6 maddesi gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ...'nin beraatlerine, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler ile sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanıklar müdafinin ve katılanlar vekilinin isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Sanıklar ..., ..., ... hakkında verilen beraat hükümlerine ilişkin itirazların incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından faillerin taksirlerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin kusura ve bilirkişi raporuna, vekalet ücretine ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin bir nedene dayanmayan katılanlar vekilinin kusura, vekalet ücretine, bilirkişi raporuna ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının miktarının belirlenmesinde TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2- TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği,

somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde yazılı şekilde karar tesis edilmesi,

3- Ceza Genel Kurulu'nun 10.04.2012 tarih ve 374-155 sayılı kararında belirtildiği gibi “Katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi için, ceza davasının mahkumiyetle sonuçlanması ve katılanın kendisini, hukuki yardımından yararlandığı avukat olan bir vekil ile temsil ettirmesi yeterli olup ayrıca vekilin duruşmaları takip zorunluluğunun bulunmadığı, tarifeye göre hükmedilmesi gereken vekalet ücreti, katılana vekili tarafından sunulan hukuki yardımın şekli ve kalitesiyle ilintili olmayıp, katılanın kendisini vekil ile temsil ettirmesinin bir sonucu” olduğunun belirtilmesi karşısında, katılanın vekilinin duruşmalara katılmayıp sadece dilekçe verdiğinden bahisle vekalet ücreti yerine 200,00 TL dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. bendine "TCK'nın 52/2. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi ile hükmün TCK'nın 50/6. maddesi ile ilgili olan 7. bendinin hükümden çıkartılması,