Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/113 K.2013/6825

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından, sanık ...'nun mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriği nazara alındığında, temyiz isteminin vekalet ücretine hasredildiği anlaşılmakla, bu yönden sınırlı olarak yapılan incelemede:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesinde “iki yıldan beş yıla kadar hapis beşmilyar liradan on milyar liraya kadar adli para cezası” öngörüldüğü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan, 5728 sayılı Kanun ile değişik 65-b maddesinde ise, “iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasının” öngörüldüğü gözetilmeksizin, suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunmayan kanun hükmünün tatbiki ile sanıklar hakkında eksik ceza tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

İstanbul 3 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun 15.11.1995 tarih ve 7755 sayılı kararıyla 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen yerde bulunan, İstanbul İli, Sarıyer İlçesi, Kısırkaya Köyü, Kıztaşı Mevkii, 1 pafta, 393 ve 394 parsellerde kayıtlı taşınmaz üzerinde, haksız yere çakıl ve kum dolgusu ile doldurulduğu, hatta hazine alanına taşacak mahiyette büyük bir alana tonlarca harfiyat döküldüğünden bahisle Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulması üzerine, döküm işi yapan mal sahibi ...ve harfiyat firması sahibi ... hakkında kamu davası açıldığı,

dosya içerisinde mevcut, İstanbul 3 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 21.04.2009 tarihli yazısı ile, 393 parselin büyük kısmının 3. derece, bir kısmının da 1. derece doğal sit alanında kaldığı, 394 parselin ise, 3. derece doğal sit alanında kaldığının bildirildiği, yine dosya dava konusu 393 parselin 1. ve 3. derece doğal sit alanında bulunduğu, 394 parselin 3. derece doğal sit alanında kaldığı,

393 ve 394 sayılı parsellere ve bunların bitişiğindeki 64 parsel ile bu parsellerin batısından geçen Kıztaşı Deresi yatağına, civardaki inşaatlardan geldiği anlaşılan, harfiyatın niteliğinin doğal toprak, taş, inşaat molozu olduğunun tespit edildiği, tamamen betonarme olan askeri korunağa verilmiş bir zararın olmadığı, ancak korunağın etrafına dökülen harfiyat neticesi atış alanının kısmen kapanmış olduğu, dava konusu harfiyat dökümü ile ilgili olarak ilgili idarelerden her hangi bir izin alınmadığı, dökülen harfiyat neticesi, sit alanının doğal zemin yapısının bozulduğu,

döküm işi yapan mal sahibi ...ve harfiyat firması sahibi ...'ın 2863 sayılı kanuna muhalefetten kusurlu olduklarının belirtildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanık ... müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nın 53 maddesindeki güvenlik tedbirlerinin, kişinin kasten işlemiş olduğu hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanabileceği gözetilmeksizin, adli para cezasına mahkum edilen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2- Mahkemece hakkında katılma kararı verilen ... ve ...'nun 2863 sayılı Kanuna aykırılıktan doğan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı gözetilmeksizin, kamu davasına katılan olarak kabulü ile lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Maliye Hazinesi lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 9. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılması,