Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/11302 K.2014/3862

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın idaresindeki traktör ile iki yönlü çift şeritli yolda sol şeritte seyir halinde iken aniden işaret vermeden sağ şeride geçtiği, bu esnada aynı istikamette sağ şeritte gitmekte olan minibüs sürücüsü katılanın traktöre çarpmamak için sağ taraftaki bankete kadar çıktığı ve traktörü sağ tarafından geçtikten sonra tarlaya düşmemek için tekrar yola girdiği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek aracın sol tarafı üzerine yatması sonucunu yedi kişinin yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği mahkemece de kabul edildiği halde,

taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilip, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur oranına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,