KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/11358 E., 2014/6338 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Kavşakta kırmızı ışık ihlali yapan sanık hakkında, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin TCK'nın 22/3 maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık yönetimindeki kamyonet ile gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş tek yönlü asfalt, 7 metre genişliğindeki, düz eğimsiz caddede seyir halinde iken, ışıklı dört yönlü kavşağa geldiğinde kendisine yanan sarı ışıkta geçeceğini düşünerek yoluna devam ettiği esnada, komşu yönde kendisine yeşil ışık yanan ve kavşağa gelen sürücü ... kullandığı aracın arka sağ tarafından çarparak,
sürücü ... aracının içerisinde bulunan 3 kişinin doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandıkları olayda, katılanların yaralandıklarını belirttikleri ve raporda şikayetlerinin baş ağrısı olduğu da yazıldığından ve TCK'nın 89/1. maddesinde "taksirle başkasının vücuduna acı veren, sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan" hükmü de dikkate alındığında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/11358, K. 2014/6338, 13 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama