Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/1173 K.2013/20057

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda sanığın suç açısından taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğuna, eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın mevcut eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçe gösterilerek CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat hükmü verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasının çıkarılarak yerine ''Sanığın üzerine atılı suç açısından kusurunun bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince BERAATİNE'' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.