Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/11874 K.2014/5588

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, ölü ve yaralı sayısı ile yaralanma derecesi, suçun işleniş şekli ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tamamen kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, bir kişinin öldüğü,

şikayetçi olan iki kişinin yaralandığı ve bu kişilerden birinin yaralanmasının nitelikli olduğu hususları dikkate alındığında, olaydaki ölü ve yaralı sayısı, mağdurların yaralanma dereceleri ile sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi,