KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/11986 E., 2014/4063 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2014
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2013/84738 Mahkemesi : Sincan 3. Asliye Ceza Mahkemesi Tarihi : 13.02.2013 Numarası : 2012/722-2013 /129 Suç : Taksirle yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olaydan yaklaşık 2 saat 15 dakika sonra alınan adli rapora göre 0.35 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içerisindeki kenarında kaldırım bulunan her yönü 11.5 metrelik bölünmüş yolda ilerlerken beyanına göre sağındaki sokakda yola giren araca çarpmamak için manevra yapması sonucu 47 metre fren izi bırakarak kaldırımda yürüyen katılanlara çarpmasıyla, katılanlar N.. Y.. ve M..
S.. basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, katılan K..
K..'un ise vücudunda hayati fonksiyonlarına etkisi 2. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarıyla sonuçlanan olayda, dosya kapsamı ve 07.09.2012 tarihli kaza tespit tutanağından sanığın asli kusurlu olduğu, alkol oranı, olayın işleniş şekli bir arada değerlendirildiğinde eylemde bilinçli taksirin unsurlarınında oluştuğu anlaşılmakla mahkemenin kusurla ilgili takdirleri isabetli bulunarak tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, olayın işleniş şekli, katılanda meydana gelen yaralanmaların niteliği gözetildiğinde, adli sicil kaydı olmayan sanık hakkında TCK 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken asgari hadden çok fazla uzaklaşılması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/11986, K. 2014/4063, 19 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama