Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/12065 K.2014/5233

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin reddine dair ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda 13/10/2011 tarihinde verilen hükmün, Tebligat Kanununun 35. maddesinde öngörülen usule uygun olarak tebliğ edilmediği saptanarak, mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 09/03/2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğu ve ikisi nitelikli olmak üzere üç kişinin yaralandığı dikkate alınarak temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.