Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/12183 K.2013/30774

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 61/2 maddesi dikkate alındığında, sanık hakkında tayin edilen temel ceza belirlendikten sonra, bilinçli taksir nedeni ile TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, suçun temel şekline ilişkin nitelikli halin oluşması sebebiyle TCK'nın 89/2-b-d-e maddesi gereğince artırım yapılmış ise de mevcut uygulama karşısında sonuç değişmeyeceğinden.

CMK'nın 231/11 maddesinde, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkemenin hükmü açıklayacağı belirtilmiş olmasına karşın, sanığın sonradan işlemiş olduğu suçun taksirli olduğu gözetilmeden, hakkında daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara ilişkin olarak esas mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

esas mahkemesi tarafından dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamış, 246 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, olay günü saat 05:45 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırları dışında, iki yönlü yol üzerinde, idaresindeki ... ile seyri sırasında, olay mahallinde bulunan kavşağa geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, yol üzerinde bulunan trafik işaret levhasına çarparak durabildiği olayda, mahkeme tarafından sanığın, bilinçli taksirle hareket ettiği ve tayin edilen ceza üzerinden TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmemekle;