Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/12257 K.2013/13200

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçta, sanığın kastının yoğunluğundan söz edilemeyeceği gözetilmeksizin, temel cezanın belirlenmesinde belirtilen bu hususun gerekçeye esas alınması,

2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, CMK'nın 232/6 maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün birinci paragrafından “sanığın kastının yoğunluğuna” ibaresinin çıkartılması, hükmün yedinci paragrafının başına gelmek üzere, hükme “5237 sayılı TCK' nın 52/4. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi,