Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/12300 K.2013/26033

2-2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 58 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in, temyize gelmeyen sanık ... ile suç tarihinden önce ... İlinde bir kahvehanede tanıştığı, sanık ...'ın, sanık ...'den elinde bulunan altın sikkeleri satmak için müşteri bulmasını istediği, bu amaçla, sanık ...'in birlikte askerlik yaptığı müşteki ...'i arayarak ellerinde gömü altın bulunduğunu söyleyerek müştekinin cep telefonuna altınlara ait iki adet fotoğraf gönderdiği,

müşteki ...'in altınları alabileceğini beyan etmesi üzerine suç tarihinde sanıklar ..., ... ile sanık ...'ın damadı ...isimli kişinin müşteki ... ve yanında bulunan arkadaşı tanık... ile ... ilçesinde buluştukları, sanıklar ... ve ...'ın müşteki ...'e 1 adet numune altın vererek gerçek olup olmadığını araştırmasını istedikleri, müştekinin numune altının gerçek olduğunu öğrenmesi üzerine siyah bir çanta içerisinde müştekiye gösterdikleri altınlar için 10.000 TL para ve önden 1.000 TL kaparo istedikleri, müştekinin üzerinde 895 TL olduğunu söylediği,

sanıkların bu miktarı kabul etmemeleri üzerine sanık ..., müşteki ... ve tanık...'nun para çekmek üzere bankaya gittikleri, bu sırada sanık ...'in müştekiden bir miktar para istediği, müştekinin adı geçen sanığa 45 TL para verdiği, ... ilçesinde Garanti Bankası'nın bulunmaması nedeniyle parayı çekemedikleri ve tekrar sanık ...'ın yanına geldikleri, bu esnada önleyici hizmet devriyesi ifa eden güvenlik güçleri tarafından yakalandıkları, sanıkların ekip otomobili ile emniyet müdürlüğüne götürüldükleri sırada sanık ...'in oturduğu koltuğun üzerinde 1 adet sikke daha ele geçirildiği,

tarafsız bilirkişi kurulunca suça konu eserler üzerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 30/03/2011 tarihli rapor ile sanıklardan ele geçirilen Osmanlı Dönemine ait 1 adet sikkenin 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi müzelik değerde olduğunun, 1 adet sikkenin ise taklit olduğunun belirlendiği, sanık ... ile temyize gelmeyen sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmalarında üzerlerine atılı suçları işlediklerini ikrar ettikleri anlaşılmış olup,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; fail veya faillerin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıklar tarafından 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunan 1 adet Osmanlı Dönemi sikkesini alıcı müştekiye vererek diğer altınların da gerçek Osmanlı sikkesi olduğu intibaını uyandırarak iradesini fesada uğrattıkları, böylece suçun icrai hareketlerini gerçekleştirmeye başladıkları ancak henüz altınlar karşılığında talep ettikleri parayı alamadan emniyet güçleri tarafından yakalanmaları nedeniyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, yine sanık ...'in temyize gelmeyen sanık ... ile birlikte 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunan 1 adet sikkeyi satışa arz ettiklerinin sübuta erdiği kanaatine varılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden,

sanık haklarında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden tesis edilen (B-2) numaralı hüküm fıkrasının (11) numaralı paragrafı hükümden çırarılarak yerine “Sanığın kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1,a,b,d,c,e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun,