Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/12603 K.2014/4972

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesi gereğince, gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemiş olması; mahallinde tamamlanması mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın olayda asli kusurlu olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, cezanın teşditen verilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması için gerekçe bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan tayin olunan temel cezada TCK'nın 89/2 (b-e) maddesi gereğince artırım yapılırken 270 gün karşılığı adli para cezası yerine 12 ay (360 gün), 62. maddeye göre yapılan takdiri indirim sonrası 225 gün karşılığı adli para cezası yerine 10 ay (300 gün) ve TCK'nın 52/2. maddesinin tatbiki sırasında uygulanan madde fıkrası belirtilmeksizin sonuç cezanın 4.500 TL yerine 6.000 TL adli para cezasına çevrilip fazla cezaya hükmolunması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve 5237 sayılı TCK'nın 61/8, 52/2. maddelerine aykırı davranılması,