Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/12755 K.2014/7912

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, anılan hükmün uygulanması konusundaki takdirin mahkemeye ait olması karşısında, tebliğnamedeki, “Sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması talebi hakkında herhangi bir karar verilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni olarak gösterilmemiştir.” şeklindeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın gece vakti meskun mahalde tek yönlü çift şeritli yolda sevk ve idaresindeki kamyoneti ile sağ şeritten seyri sırasında olay yerine geldiğinde sol şeridi kontrol etmeden bu şeride yöneldiği sırada kamyonetin sol ön çamurluk kısmına şeritte aynı yönde biraz gerisinde seyreden katılanın motosikletine ön kısmı ile çarpması sonucu biri nitelikli iki kişinin yaralandığı olayda ,sanığın tam ve asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği mahkemece de kabul edildiği halde,

taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.