Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/12831 K.2014/12766

Katılan sanık ... hakkında: TCK'nın 85/1, 62, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan katılan sanık ile sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılan sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen hapis cezasının on yıldan az olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

A-Katılan sanık ...'nin mahkumiyetine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

22.09.2010 günü saat 00:20 sıralarında katılan sanık ...'nin idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında olay yeri dört yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, kendisine hitaben "dur" trafik levhasına riayet etmeden kavşağa girip, sağ taraftan gelen sanık ...'a ilk geçiş hakkını vermeyerek İlker'in aracıyla çarpıştığı olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulünde ve verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine ilişkin gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki 1 ve 3 numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik, kastın yoğunluğu" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,Kanuna aykırı olup, katılan sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak,

yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci paragrafındaki “suç işleme kastının yoğunluğu“ ibaresinin çıkartılarak usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmü yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılan sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık ...'ın alınan doktor raporu ile olay anında 170 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi karşısında, meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının gerçekleştiği ve sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) benidinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik, kastın yoğunluğu" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,