KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/12988 E., 2014/5740 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :
5237 sayılı TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen suçun kasten işlenebileceği dikkate alınarak, dosya kapsamına göre; olay tarihinde, gece saat 22:30 sıralarında, sağır, dilsiz ve sürücü belgesiz olan sanığın, yönetimindeki motorsiklet ile, meskun mahal içi caddede seyir halinde iken, karşıdan karşıya geçmek isteyen ve sanıktan şikayetçi olmadığını beyan eden mağdura çarparak yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda; dosya içinde araç kullanmayı bilmediğine dair delil ve bilgi bulunmayan sanığın sürücü belgesiz olarak araç kullanmasının atılı suçun oluşumu için yeterli olmadığı ve suçun unsurlarının bulunmadığı,
dolayısıyla beraet kararında isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek, olay sonrası aldırılan doktor raporuna göre alkolsüz olduğu anlaşılan sanığın alkollü olduğu kabulüyle bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının, olayda yaralanma da olması nedeniyle eylemin TCK'nın 179/3. maddesi kapsamında kaldığına ve atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olayda eylemin suç teşkil etmemesi nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, gerekçedeki kabulle de çelişir şekilde hüküm fıkrasında "sanığın suç kastı bulunmadığı ... anlaşıldığından, sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca" beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/12988, K. 2014/5740, 7 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama