Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/13072 K.2014/3992

Tebliğname no : 12 - 2012/116410 Mahkemesi : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi Tarihi : 01.03.2012 Numarası : 2011/236-2012/59 Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna ve eksik incelemeye; katılanlar vekillerinin de sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğine ve kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü, saat 19:50 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile, meskun mahal dışında, çift yönlü yolda seyir halinde iken, olay mahalli kavşağa geldiğinde, karşı yönden gelen araç trafiğini yeterince kontrol etmeden, ilk geçiş hakkını karşı yönden gelen araçlara vermeyip soldaki tali yola doğru dönüşe geçerek,

hatalı dönüş manevrası ile dönüşünü tamamlamak üzere iken kavşak mahallinde, karşı yönden gelen motosikletle çarpışması sonucu, motosiklet sürücüsü ve arkasındaki yolcunun ölümüne neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, asli kusurlu olan sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; subay olup aylık 2.500 TL geliri olduğunu ve kendisine ait evi ve otomobilinin bulunduğunu beyan eden sanığın sabıkasının ve dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışlarının bulunmadığı,

iyi hali ve yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle cezada TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı da dikkate alındığında. “Suçun işlenmesindeki özellikler ile sanığın sosyal ve ekonomik durumu” şeklindeki yeterli olmayan ve çelişkili gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,