Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/13171 K.2013/18698

Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 10-11/12/2007 olan dava tarihlerinin gerekçeli karar başlığında, 18/02/2008 olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Dava 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup. Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2009/256 Esas ve 2010/57 sayılı kararında 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21/04/1975 tarih ve 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacıların haberdar olmasının aranması gerektiği şeklindedir.

Ancak adı geçen kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama yoktur. Borçlar Kanununun 60. maddesinde tazminat davasının, zarar verici fiil veya olayın vukuundan itibaren her halde 10 yıl sonra zamanaşımına uğrayacağı kabul edilmiştir.

Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kimseler bakımından, devletin yaptığı yakalama veya tutuklama haksız fiili ceza davasının kesinleşmesi ile netleştiğinden bu tarih olayın vuku tarihi olup, bu tarihten itibaren 10 yıl dolduktan sonra 466 sayılı Kanuna göre tazminat istenemeyeceği ve davacılar hakkında verilen takipsizlik kararı üzerinden 11 yıldan fazla süre geçtikten sonra davanın açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, davacıların bu uzun süre içerisinde haklarındaki takipsizlik kararın kesinleştiğini bilmediklerinden söz etmenin yaşamın olağan akışına uymadığı,

bu halde davanın süresinde açıldığının kabulünün mümkün olamayacağı gözetilmeden, yasal süresinde açılmayan davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile davacılar lehine tazminata hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.