Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/13207 K.2014/1032

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın idaresindeki vakumlu yol süpürme kamyonu ile sokağın sağ kenarını süpürerek geldiği olay mahallinde, tekrar geri manevrayla süpürme işine devam etmek istediği sırada, geçişinden sonra kaldırımdan yola inen ve dengesini kaybederek kaplama içerisinde düşen 11 yaşlarındaki katılanın sağ ayağı üzerinden geçmesi sonucu, katılanın yaşamsal tehlike geçirip, vücudunda kemik kırılmasına neden olacak biçimde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği mahkemece de kabul edildiği halde,

taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.