Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/13237 K.2014/275

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın idaresindeki kamyonla meskun mahalde, gündüzleyin, dört yönlü kontrolsüz kavşağa geçiş önceliğine uymaksızın kontrolsüzce giriş yaptığı sırada, sağındaki yolda seyreden katılana ait motosiklet ile çarpışması sonucu katılanın yaşamsal tehlike geçirip, yüzünde sabit ize, vücudunda kemik kırılmasına ve duyularından birinin veya organlarından birinin sürekli zayıflamasına neden olacak biçimde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği mahkemece de kabul edildiği halde,

taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmemiş olması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.