Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/13642 K.2013/31202

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik hükme karşı temyiz talebinin reddine ilişkin karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 26.02.2013 tarihli ek kararında, 07.02.2013 tarihli hükmün nevi ve miktarı itibariyle temyizi kabil olmadığı belirtilerek sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiğinden hükmün kesin olmadığı ve temyize tabi olduğu anlaşıldığından ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, sanığın aracıyla dört yönlü kontrollü kavşağa kırmızı ışık ihlali yaparak girmesi nedeniyle kavşak içinde katılanın da içinde bulunduğu minibüsle çarpışması sonucu katılanın yaralanmasına neden olduğu olayda, bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, tayin olunan cezanın ağır olduğuna, para cezasını ödeyecek durumunun olmadığına, ehliyetinin uzun süre geri alınmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,