KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/13810 E., 2014/6152 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanığın mahkumiyetine yönelik katılan ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan ... adına hükmü temyiz eden Av. ... ile katılan ... arasında vekalet ilişkisi bulunmayıp, Av. ...'nin katılan adına hükmü temyiz etme yetkisi olmadığı anlaşılmakla, CMUK'un 317. maddesi uyarınca, katılan ...'ın temyiz isteminin REDDİNE,
2- Sanığın mahkumiyetine yönelik sanık müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içerisindeki iki yönlü kullanıma açık kenarlarında kaldırım bulunmayan 9 metre genişliğindeki yolun sola tehlikeli viraj levhası olan kısmında viraja hızlıca girmesinden dolayı yolun sağ kenarında bulunan ...'a çarparak ölümüne neden olması şeklinde gelişen olayda, meydana gelen zararın ağırlığı, kusur durumu, suçun işleniş şekli gözetildiğinde mahkemece temel cezanın isabetli bir şekilde belirlendiği anlaşılmakla, tebliğnamede ki temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ve katılan vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılanlardan ...'ın kendisini vekille temsil ettirmemesi karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilirken tereddüte yol açacak şekilde "sanıktan alınarak katılana verilmesine" şeklinde karar verilmesi şeklinde hüküm kurulması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/13810, K. 2014/6152, 12 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama