Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/14141 K.2013/21272

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat davasına dayanak teşkil eden ceza dosyasında davacının fiilen 46 gün tutuklu kaldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tutukluluk süresinin 40 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik maddi tazminata hükmedilmesi ve yasal faizin tarih belirtilmeksizin talep edilmesi karşısında kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi yerine talepten fazla olacak şekilde tahliye tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak, BOZULMASINA, bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki maddi tazminatın 871,70 TL'ye yükseltilmesi ve hüküm fıkrasında 6. Bentte yer alan faize ilişkin kısmından “Haksız tutuklamanın sona erdiği tarihten” ibaresinin çıkartılarak bunun yerine “Dava tarihi olan 07/03/2006 tarihinden” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.