KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/14200 E., 2014/12742 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2014
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2012/130616 Mahkemesi : Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 07/02/2012 Numarası : 2011/236-2012/38 Katılanlar : 1-K.. B.., 2-Maliye Hazinesi Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bursa K.. K..'nun 28.10.1989 tarih ve 795 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı kapsamına alınan Ayvalık ilçesi, Kazımkarabekir mahallesinde bulunan, Maliye Hazinesi adına kayıtlı 789 ada, 1 sayılı parseli sanık A..
G..'ün ecrimisil bedel ödeyerek uzun zamandır kullanmakta olduğu, Ayvalık Belediyesi görevlilerince davaya konu yerde yapılan incelemede sanık tarafından, izinsiz olarak araziye 100 m2 genişliğinde, betonarme hayvan damı tabir edilen yapının yapıldığının tespit edildiği ve sanık hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, sanık hakkında 1. derece doğal sit alanı ilan edilen bölge içerisine izinsiz betonarme yapı yapması nedeniyle 2863 sayılı Kanuna aykırılıktan davanın açıldığı,
gerek sanığın uzun zamandır ecrimisil bedeli ödeyerek kullandığı araziye hayvan damı yaptığına dair beyanından, gerek dosya kapsamındaki tespit tutanağı ile olay yeri resimlerinden, sanığın fiziki ve inşai müdahale kapsamında olan izinsiz bina yapma eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla, sanığın ifadelerinde davaya konu yapıyı 6 yıl önce yaptığını beyan etmesi karşısında, öncelikle suça konu yerlerde, inşaat mühendisi bilirkişi ile keşif yapılarak, müdahale kapsamında kalan yapıların eskime durumları, kullanılan malzemelerin yıpranma özellikleri de dikkate alınarak,
suç tarihinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/14200, K. 2014/12742, 26 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama