KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/14255 E., 2014/13819 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/2-3, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz dilekçesinin içeriğine göre, taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından verilen hükümleri temyiz ettiği, taksirle yaralama suçundan verilen 1.800 TL adli para cezasına mahkumiyet kararının kesin nitelikte olduğu, mahkemece, 22.02.2013 tarihli ek kararla, taksirle yaralama suçundan verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddedildiği ve ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi yapılmıştır.
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Olay tarihinde, gece vakti, meskun mahalde, 108 promil alkollü olarak, idaresindeki otomobille seyir halindeyken, ışıklı kavşağa geldiğinde, kendisine, kırmızı fasılalı ışık yandığı esnada kavşaktan geçiş yaparken, temyize gelmeyen sanık ...'ın kullandığı araçla çarpışması sonucu, ...'ın aracında yolcu olan katılan ...'ın, basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek düzeyde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın eyleminde trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve bilinçli taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken, TCK'nın 44. maddesinin hatalı değerlendirilmesi suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/14255, K. 2014/13819, 4 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama