Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/14270 K.2013/18344

Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Davacılar ... ve ... haklarındaki hükümlere yönelik olarak davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümden önce 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarlarına göre kararların kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Davacı ... hakkında verilen hükme yönelik davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında hesaplamada hafta sonu, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması ve manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı,tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken,

496 gün süreyle tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçütlere uymayıp eksik tayini, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yasal faiz talep edilmemiş olmasına rağmen hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları için tutuklama tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,