Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/14333 K.2014/6175

maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ile katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Eylemin bilinçli taksirle işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 50/4-son maddesi uyarınca uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

3- TCK'nın 50/6. maddesinin tedbirlerle sınırlı olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nın 50/1-a, maddesi gereğince hükmedilen adli para cezasına ilişkin, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ihtaratın yapılması gerekirken, TCK'nın 50/6. maddesine göre ihtaratın yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla,