Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/14756 K.2013/31224

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda sanığın tali kusurlu olduğu tespit ve kabul edilmiş ise de; olay nedeniyle katılanın vücudunda hayat fonksiyonlarını 5. derecede etkileyecek kırık meydana gelecek ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde nitelikli olarak yaralandığı, meydana gelen zararın ağırlığı göz önünde bulundurulması suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi ve sanık hakkında alt sınırdan bir miktar uzaklaşarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme yapıldığına, lehe hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada katılanın organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde nitelikli olarak yaralanması nedeniyle arttırım yapıldığı sırada yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 89/3-b. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,