Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/14778 K.2013/26581

gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, aracında tarihi eser bulundurduğu ve bunları satmak için müşteri aradığı ihbarının alınması üzerine, kolluk kuvvetleri tarafından sanığa ait araçta yapılan aramada, aracın arka koltuk üzeri ve ayak koyma yerinde, poşetler içerisinde toplam 40 adet eserin ele geçirildiği, dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişi raporunda, raporun 7. ve 10. bölümünde tanımlanan metal tas ve cam obje haricindeki eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında kültür varlıkları olduklarının belirlendiği, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, dava konusu eserleri kredi kartı borçları nedeniyle satmak amacıyla Patnos'a geldiğini beyan ettiği, bu itibarla mahkumiyet hükmü tesis edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Teşebbüs hükümleri uygulanırken, kanun maddesi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan kültür varlıklarının, aynı Kanun'un 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, ayrıca müsaderesine de karar verilmesi,

3) 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiği gözetilmeksizin, 53/1-c ve 53/1-e maddelerinin tamamen uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ikinci paragrafının başına “5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi, sekizinci paragrafından “TCK'nın 54/4 maddesi gereğince müsaderesi ile” ibaresinin çıkarılması, altıncı paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın