Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/14794 K.2013/23516

mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında, hakkında katılma kararı verilen Kültür ve Turizm Bakanlığı yerine ...'nün katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Katılan vekilinin, sanık hakkında temyiz isteminde bulunduktan sonra dosyaya ibraz ettiği 23/01/2013 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiklerini bildirmesi karşısında, sanık müdafinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Olay günü, Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü'ne bağlı birimlerin devriye görevi ifa ettikleri sırada, kendilerini görünce sokak değiştiren ve durumundan şüphelenilen......plakalı aracın durdurulduğu, yapılan aramada, sanığın belinden, toplam 1055 adet altın benzeri sikke bulunan poşeti çıkarttığı, dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişi raporunda 12 adet altın sikkenin Sultan II. Mahmut dönemine ait ve 2863 sayılı Kanun kapsamında, tescil ve tasnife tabi, korunması gerekli kültür varlıklarından olduğunun tespit edildiği,

sanığın hazırlık beyanında, dava konusu sikkeleri İzmir'de bir kahvehanede ... isimli şahıstan 100 TL karşılığında satın aldığını beyan ettiği, ancak suça konu eserleri ticarete konu edeceğine dair delil bulunmadığı, bu itibarla sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70. maddesinde yer alan bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, anılan Kanunun 67/1. maddesi uyarınca hüküm tesis edilmek suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, temyiz edenin sıfatı dikkate alındığında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (6). paragrafının hükümden çıkartılarak yerine, “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar,