KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/14857 E., 2014/6905 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Öldürme
- Hüküm
- Her üç sanık için TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 gün ve 167/222 sayılı kararında belirtildiği üzere Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki Cumhuriyet Savcılarının yargı çevresindeki Asliye ve Sulh Ceza Mahkemelerinin hükümlerine karşı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı 03/11/2011 tarihinde verilen hükme karşı üst Cumhuriyet savcısının hükmü 13/12/2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla,
üst Cumhuriyet savcısının istemi süresinde olmadığından ve 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,
2-Sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ... temyiz teleplerinin incelenemesine gelince;
Sanıklar ... ve ... haklarında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, sonuç cezaların 15.200,00 TL yerine 15.000,00 TL olarak, sanık ...'in hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, sonuç cezanın 12.100,00 TL yerine 12.000,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/14857, K. 2014/6905, 19 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama