Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/1489 K.2013/19837

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm , sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece erteleme hükümlerinin uygulanması sırasında, sanığın, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği kanaatinin oluştuğunun gerekçe gösterilmesine rağmen, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verilirken, sanığın taksirinin yoğunluğu ve mağdurun uğradığı zararın boyutu dikkate alınarak ve sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaate varılmadığı gerekçe gösterilmiş ise de;

dosya içeriğine göre uzlaşmanın sağlanamadığı ve katılanların zararlarının giderilmediği ve çelişkili gerekçe dışında gösterilen gerekçelerin yeterli olması nedeniyle ve bu suretle hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağı dikkate alınmadan, temel cezanın belirlenmesinde "suç sebep ve saikleri'' kıstasının gerekçe olarak gösterilmesi,