Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/15113 K.2014/17334

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar ..., ... ve ... müdafii, sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in yokluğunda verilip, 19/03/2012 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli karara karşı sanık tarafından, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre içerisinde 22/03/2012 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamede, sanık ...'in temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların yokluğunda verilen kararın, 28/03/2012 tarihinde sanık ...'a, 30/03/2012 tarihinde ise sanık ...'a tebliğ edilmiş olmasına rağmen sonradan görevlendirilen müdafii tarafından 1412 sayılı CMUK 310. maddesinde belirtilen bir haftalık süre geçtikten sonra 09/04/2012 tarihinde temyiz edildiği, hüküm tarihi itibariyle temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... ile ... müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suç tarihinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğine haiz, Kadınhanı İlçesi, Şahören Köyü, Kanlıbeli Mevkiinde, yaklaşık 2,5x3 m. genişliğinde, 1,60 m derinliğinde çukur açmak suretiyle atılı suçu işledikleri tüm dosya kapsamı ile anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar

... ve ... ile ... müdafinin, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 51/3. madde ve fıkrası uyarınca cezanın ertelenmesi halinde denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümden 53. maddenin uygulanmasına ilişkin paragrafın 53/1-c bendine ilişkin kısmının çıkartılarak,