Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/15578 K.2013/19594

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; davalı vekilinin temyiz isteminde bulunduktan sonra 12/03/2012 havale tarihli dilekçe ile temyizinden vazgeçtiği anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarına hasren dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Muhakemesi Kanun’un 141/1-e maddesi ile “Kanuna uygun olarak yakalandıktan sonra hakkında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilenler için tazminat” ödenmesi kabul edilmiş olup, davacı 23.05.2011 tarihinde saat 17:30 da yakalama ve üst arama tutanağına göre yakalanıp ardından gözaltına alınmaksızın aynı gün saat 19:10 da savunmasının alınmasından sonra salıverme tutanağına göre serbest bırakılmıştır.

Yapılan soruşturma sonunda davacı hakkında, yakalandığı suçtan 15.06.2011 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle bu yakalamanın hukuka aykırı olduğu ve bunun sonucu olarak hak ve nesafet kurallarına göre belirlenecek bir miktar manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi gerekirken “davacının, makul süre aşılmaksızın serbest bırakıldığı” gerekçesiyle manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi,