KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/15782 E., 2014/8121 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2014
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2012/172317 Mahkemesi : Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesi Tarihi : 13/03/2012 Numarası : 2009/160 - 2012/477 Suç : Taksirle yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılan G.. E.. vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine; katılan vekilinin ise, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu F.. P.., B.. G.. G.. E..'in TCK'nın 89/2. maddesi kapsamında, M.. K.., M.. Y.., Z.. A.., Y.. Y..'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f-g) bentlerinde yer alan "failin kastının yoğunluğu, güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
3-Taksirli suçlarda uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 53/1. maddesinde hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
4-Kendilerini vekille temsil ettiren katılan G.. E.. yararına, gerekçede vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/15782, K. 2014/8121, 2 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama