Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/1620 K.2013/20764

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kovuşturma sırasındaki duruşma tutanaklarına yansıyan tutumu gözönüne alınarak, TCK'nın 62. maddesi gereğince cezasından takdiri indirim yapılıp, suçtan sonraki pişmanlığı ve kovuşturma sırasındaki olumlu tutumu dolayısıyla verilen hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine karşılık, aynı hususlar bu kez olumsuz değerlendirilip kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaata varılmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

dosya içeriğine göre sanığın mağdurların zararını gidermediği anlaşılmakla ve uzlaşmak istemediğini de açıkça beyan etmekle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler uygulanamayacağından, sanığın tam kusurlu oluşu, yaralı sayısı ve zararın niteliğine göre.

5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesine aykırı olarak, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının ve paraya çevirme işlemi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemiş olması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,