Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/16334 K.2014/5593

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yönetimindeki halk otobüsü ile, gündüz vakti meskun mahalde bölünmemiş çift yönlü düz eğimsiz 7 metre genişliğindeki caddede seyir halinde iken ışıksız dört yönlü kavşağa geldiğinde gidiş yönüne göre sağına döndüğü esnada yolun sağındaki, kavşak köşesindeki kaldırım dibinde, yol içerisinde beklemekte olan 10 yaşlarındaki yayaya aracının sağ yan kesimi ile çarpıp, sağ arka tekeri ile üzerinden geçmesi sonucu, yayanın ölümüne asli kusurlu olarak neden olan sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle,

adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi yerine alt sınrdan ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince hükmolunan uzun süreli 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, TCK'nın 50/4, 1-a. maddesi ile adli para cezasının miktarının belirlenmesinde TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,