Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/16363 K.2013/21270

davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı yararına vekalet ücreti tayin edilirken hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2012 yılına ait Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince belirlenen 2.400 TL’nin, maktu vekalet ücreti olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken 2010 yılına ait maktu vekalet ücreti olan 2.000 TL’nin ödenmesine karar verilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Son celsenin hüküm fıkrasında ve gerekçede manevi tazminat için 2.000 TL’ye hükmedileceği açıklandığı halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında manevi tazminat miktarının belirtilmemesi, son celsenin hüküm fıkrasında ve gerekçede maddi tazminat miktarının 2.300,19 TL olarak belirlenmesine karşılık gerekçeli kararın hüküm fıkrasında maddi tazminatın 2.319,00 TL olarak kabul edilmesi ve son celsenin hüküm fıkrasında faiz başlangıç tarihinin talep gibi tutuklama tarihi olan 16.12.2009 olarak kabul edilmesine karşın gerekçeli kararın hüküm fıkrasında faiz başlangıç tarihinin tutukluluğun son bulduğu 2010 tarihinden itibaren başlatılmasına karar vermek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülmesi,

2- Davacı tarafından ayrıca maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin açılmış başka bir tazminat davasının bulunup bulunmadığının maliye hazinesinden sorulmaması,