Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/16421 K.2013/21588

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3. maddeleri gereğince 35 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/6. maddesi uyarınca ehliyetinin 1 yıl süreyle geri alınmasına, aynı Kanun'un 58/7. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/11/2012 tarihli ve 2012/337-1383 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın alkollü olarak kullandığı aracın hakimiyetini kaybederek park halindeki başka bir araca çarpması sonucunda, çarptığı araçta maddi hasara, kendi aracında yolcu olarak bulunan mağdurun kemik kırığına neden olacak surette yaralanmasına neden olmak seklindeki eyleminin, daha ağır nitelikte olan bilinçli taksirle yaralanmaya neden olma suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi yollaması ile aynı Kanun'un 89/2-b, 22/3, 53/6. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde;

tekerrüre esas alınan Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2012 tarihli ve 2011/1318 esas, 2012/489 sayılı kararına konu cezanın kesin nitelikte olduğu ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesinde.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasıtlı suçlardan olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesinde öngörülen sürücü belgesinin geri alınmasına dair güvenlik tedbirinin ise yalnız taksirli suçlarda uygulanabileceğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 03/06/2013 gün ve 94660652-105-06-5117-2013/9016/35173 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2013 gün ve 2013/199381 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; kazadan hemen sonra yapılan kontrolde 1,62 promil oranında alkollü olduğu tespit edilen sanığın, aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek sebebiyet verdiği kazada, aracında bulunan mağdurun orta (2.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olması şeklinde gelişen olayda, sanık hakkındaki davanın, TCK'nın 22/3, 89/2-b, 53/6. maddeleri ile bilinçli taksirle yaralama suçundan açıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde yer alan “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir” şeklindeki açık düzenlemeye rağmen, mahkemece, sanığa usulünce savunma hakkı tanınmadan, davası açılmayan TCK'nın

179/3. maddesinde düzenlenen “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçundan yargılama yapılıp, hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden.

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülerek, Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/11/2012 tarihli ve 2012/337-1383 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak kanun yararına BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesinde yer alan “Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilir.